Het verhaal dat ik steeds weer lees van mensen die bij Nextcloud weggaan, is telkens hetzelfde. Een synchronisatieclient zegt „volledig gesynchroniseerd”, maar er ontbreken bestanden. Een upgrade loopt vast op een databaseprobleem. Een foto-upload gedraagt zich op een manier die de gebruiker niet verwachtte.
De klacht eronder is in alle drie de gevallen dezelfde: ze wilden één betrouwbare workflow uit een pakket dat is gebouwd om er veel te dekken.
Ik heb een Nextcloud-instantie op een VPS in Frankfurt die ik twee jaar geleden in één weekend heb opgezet en sindsdien misschien vier keer heb gebruikt. De installatie werkte. De instantie draait nog steeds. Ik ben hem alleen niet meer gaan openen, omdat bleek dat ik negen van de tien dingen die Nextcloud doet nooit nodig had.
De officiële All-in-One-distributie vraagt minstens 2 GB RAM zodra er een optionele container is ingeschakeld, en de prestatierichtlijnen adviseren daarbovenop ongeveer 1 GB RAM per actieve gebruiker. Teamopstellingen hebben dus meer ruimte nodig naarmate het gelijktijdig gebruik groeit. De community heeft bovendien een open draadje op help.nextcloud.com waarin het project wordt gevraagd een lichtere versie te overwegen.
Wat volgt zijn drie uitwegen, gekoppeld aan drie workflows. Waar officiële eisen aan resources bestaan, gebruik ik die. Waar ze niet bestaan, laat ik de harde cijfers weg. De migratiekaart laat zien wat je houdt, wat je kwijtraakt en waar elke overstap ingewikkeld wordt.
De korte versie
- Als je Nextcloud alleen gebruikte om bestanden tussen je eigen apparaten te synchroniseren, Syncthing is een goede optie: peer-to-peer, geen centrale server nodig, met een paar belangrijke kanttekeningen op mobiel.
- Als je Nextcloud gebruikte als gedeelde bestandsruimte voor meerdere gebruikers in een team, Seafile CE is een goede optie. Het gedocumenteerde minimum is 2 GB RAM en 2 CPU-kernen, en de smallere opzet maakt het makkelijker te dimensioneren als het delen van bestanden de hoofdtaak is.
- Als je Nextcloud vooral gebruikte als webbestandsbrowser, Cloudreve of AList geeft je een veel smallere stack zonder het volledige samenwerkingspakket van Nextcloud mee te slepen.
- De twee wrijvingspunten bij elke overstap zijn het gat rond CalDAV/CardDAV (agenda en contacten) en de fotoback-up op iOS. Beide komen aan bod in de migratiekaart hieronder.
Waarom Nextcloud zwaar voelt (en waarom dat geen fout is)
Op een verse Nextcloud All-in-One-installatie laat htop een echte multicontainerstack zien: de AIO-mastercontainer, Apache, de Nextcloud-applicatieserver, PostgreSQL, Redis en Notify Push. Office, Talk, Talk Recording, ClamAV, zoeken in volledige tekst, Imaginary, Whiteboard en de back-ups op basis van Borg zijn optioneel. De kern is zwaarder dan een synchronisatiedaemon met één doel, maar die optionele diensten kosten alleen RAM als je ze aanzet.
De officiële All-in-One-discussie op GitHub zet het gedocumenteerde minimum op 2 GB RAM, maar het loopt snel op: 3 GB zodra ClamAV, Talk Recording of zoeken in volledige tekst aanstaan, 5 GB met alles ingeschakeld, plus ongeveer 1 GB per actieve gebruiker boven op de basis.
Dat zijn aanbevelingen voor dimensionering, geen gemeten verbruik in rust: AIO heeft meer geheugen nodig naarmate optionele diensten worden ingeschakeld en adviseert extra ruimte voor elke actieve gebruiker. Dat is de architectuurprijs van ruim dertig functies bundelen in één zelfgehost pakket. Bron: github.com/nextcloud/all-in-one/discussions/1335.
De Nextcloud-community heeft het zelf ook gemerkt. Een draadje op help.nextcloud.com met de titel „Nextcloud Lite, discuss” werd in december 2024 geopend met de vraag of het project een uitgeklede distributie moest uitbrengen voor gebruikers die alleen bestanden en shares willen. Sommige gebruikers, ook mensen die Nextcloud verder prima vinden, hebben om een lichtere build gevraagd. De meeste reacties waren tegen, met het argument dat ongewenste functies gewoon uitgezet kunnen worden en dat snijden in de beveiligingsapps een slechte ruil zou zijn. Het draadje staat open en de maintainers hebben zich niet vastgelegd. Referentie: help.nextcloud.com/t/nextcloud-lite-discuss/213611.
Het tegenargument telt. AIO levert PostgreSQL, Redis en APCu al mee. De eigen prestatierichtlijnen adviseren optionele containers en Nextcloud-apps die je niet nodig hebt uit te zetten. Als je instantie zwaar voelt omdat je Office, Talk, ClamAV, zoeken in volledige tekst of andere diensten hebt aangezet die je niet meer gebruikt, snoei daar dan eerst. Als je die diensten wel degelijk samen gebruikt, doet de grotere voetafdruk nuttig werk.
Maar als je Nextcloud hebt geïnstalleerd en het daarna alleen nog opende om bestanden in een gesynchroniseerde map te zetten, gaat het gesprek over afstellen niet over jou.
Voor de context over hoe Nextcloud zich verhoudt tot zijn naaste fork, zie onze Nextcloud vs ownCloud-vergelijking.
Kernpunt van deze sectie: Nextcloud is overgedimensioneerd voor de ene workflow waarvoor de meeste zelfhosters het in de praktijk gebruiken.
De diagnose met drie archetypen: welke uitweg is de jouwe?
Kies eerst een workflow, dan pas een hulpmiddel. Bijna elke Nextcloud-gebruiker met wie ik heb gesproken past netjes in een van drie patronen.
Archetype A. Alleen apparaatsynchronisatie. „Ik installeerde Nextcloud om mijn laptop, desktop en telefoon gesynchroniseerd te houden. De webinterface heb ik nooit voor iets serieus gebruikt. Ik deel geen bestanden met andere mensen.”
Archetype B. Bestanden delen in een team. „Ik installeerde Nextcloud omdat meerdere mensen moesten uploaden naar en downloaden uit een gedeelde bestandsruimte. Soms vanuit een browser, soms vanuit een desktopclient. Prestaties bij grote bestanden vond ik belangrijk.”
Archetype C. Alleen webportaal. „Ik installeerde Nextcloud als webbestandsbrowser. Een manier om in te loggen en mijn bestanden overal vandaan te pakken. Misschien heb ik de desktopclient geïnstalleerd. Ik gebruikte hem zelden. Synchronisatie in realtime was niet het punt.”
Als twee hiervan op je slaan, kies dan die waarbij je zegt: „als dit morgen stopt, merk ik het binnen een uur”. Dat is de workflow waarvan je afhankelijk bent. De rest zijn extraatjes die je later kunt vervangen of waar je zonder kunt.
De ondergrens aan resources per route:
| Tool | Richtlijn voor RAM | Onderliggende architectuur | Synchronisatiemodel |
|---|---|---|---|
| Nextcloud AIO | Vanaf 2 GB met optionele containers, plus ongeveer 1 GB per actieve gebruiker | PHP + PostgreSQL + meerdere containers | Client-server, synchronisatie van hele bestanden |
| Seafile CE | Gedocumenteerd minimum van 2 GB | C/Python + MariaDB | Client-server, deduplicatie op blokniveau |
| Syncthing | Geen officieel vast minimum; hangt af van bibliotheekgrootte en scans | Eén Go-binary | Peer-to-peer |
| Cloudreve | Geen officieel hard minimum gepubliceerd | Go + database | Client-server, opslag over meerdere backends |
| AList | Geen officieel hard minimum gepubliceerd | Go + SQLite standaard | Webportaal over aangekoppelde opslag |
De cijfers hierboven voor Nextcloud AIO en Seafile CE zijn gedocumenteerde eisen of aanbevelingen. Syncthing, Cloudreve en AList publiceren geen vergelijkbare harde RAM-minima die een schone vergelijking naast elkaar mogelijk maken, dus dimensioneer die hulpmiddelen op je echte bibliotheek, je opslagbackend en je werklast, in plaats van cijfers over geheugengebruik in rust uit de community als eisen te behandelen.
Kernpunt van deze sectie: kies het hulpmiddel dat past bij de workflow waarvoor je Nextcloud gebruikte, niet dat met de langste functielijst.
Archetype A. Syncthing voor apparaatsynchronisatie
Een laptop, een desktop en een telefoon. Je zet een bestand in een map op de laptop en twintig seconden later staat het op de andere twee. Geen webportaal. Geen gedeelde bibliotheek. Geen team. Daarvoor is Syncthing gebouwd, en het is het enige wat het doet.
Syncthing is peer-to-peer. Er is geen server in architectonische zin. Elk apparaat draait dezelfde binary, en de apparaten vinden elkaar via een wereldwijd relaynetwerk of een LAN. Je kunt een VPS aan het netwerk toevoegen, maar het is een peer tussen de andere, geen centrale autoriteit. Er is geen webbestandsbrowser. Er is geen CalDAV. Er zijn geen teamrechten. Als je gebruik van Nextcloud alleen „mijn eigen mappen gesynchroniseerd houden” was, doet geen van die verliezen ertoe.
Het resourceverbruik is het deel dat de aandacht krijgt. Bij een kleine bibliotheek, zeg een paar duizend bestanden onder 50 GB, zit Syncthing in rust meestal tussen 50 en 100 MB RAM. Zodra de bibliotheek naar honderdduizenden bestanden loopt, kan het RAM-gebruik boven de 700 MB uitkomen. De meeste zelfhosters halen dat nooit. Heb je een kwart miljoen bestanden in één map, dan wel.
Twee primaire bronnen documenteren dat schaalgedrag:
- Het langlopende draadje op het Syncthing-forum over RAM-gebruik: forum.syncthing.net/t/ram-utilization/9769
- De eigen GitHub-issue van het project over de schaalklip: github.com/syncthing/syncthing/issues/468
Een VPS blijft nuttig, ook in een peer-to-peermodel. Je laptop en je telefoon zijn niet tegelijk online. Wil je dat wijzigingen doorstromen terwijl een apparaat slaapt, dan heb je een derde apparaat nodig dat altijd aanstaat. Een VPS met Syncthing vervult die rol en levert de nieuwste kopie aan het volgende apparaat dat wakker wordt. Een kleine bibliotheek draait ruim onder 512 MB RAM; geef het 1 GB als je bibliotheek boven een paar honderdduizend bestanden uitgroeit.
Bouw op een Linux VPS met root-toegang, NVMe en AMD EPYC-kracht.
Bekijk Linux-plannenDe kanttekening bij iOS is degene die Syncthing-handleidingen overslaan. Er is geen officiële Syncthing-client voor iOS met betrouwbare foto-upload op de achtergrond. Er bestaan meerdere clients van derden, maar geen ervan evenaart wat de iOS-app van Nextcloud doet voor het back-uppen van de camerarol. Als het synchroniseren van iPhone-foto's je reden was om Nextcloud te draaien, vervangt Syncthing dat op zichzelf niet. De omwegen zijn betaalde apps zoals PhotoSync die naar een Syncthing-map duwen, of Nextcloud puur voor die ene workflow laten draaien terwijl je de rest migreert.
De migratiewrijving in deze richting is laag. Syncthing werkt op het gewone bestandssysteem. Je wijst het naar de map waar je bestanden al staan, voegt de apparaat-ID's van je andere machines toe, en het synchroniseren begint. Niets te converteren, niets te importeren. De data is gewoon wat al op de schijf stond.
Kernpunt van deze sectie: Syncthing wint op resourcegebruik en betrouwbaarheid voor synchronisatie tussen apparaten, maar verliest op fotoback-up op iOS en laat het webportaal volledig vallen.
Archetype B. Seafile voor bestandssynchronisatie in een team
Een team van vier personen. Een gedeelde bibliotheek „Operations” met 60 GB aan contracten, ontwerpbestanden en exports. Drie van de vier gebruiken de desktopclient, één werkt liever in de browser. Af en toe zet iemand een video van 4 GB erin.
Een Nextcloud-opstelling die alleen bestanden deelt, kan meer ruimte nodig hebben naarmate er actieve gebruikers en optionele diensten bijkomen. Seafile is van ontwerp smaller, waardoor het makkelijker te dimensioneren is als synchroniseren en delen van bestanden de enige taken zijn.
Seafile is gebouwd in C en Python met MariaDB als backend. Er is geen PHP-laag. Het synchronisatiemodel is deduplicatie op blokniveau: als je een bestand wijzigt, gaan alleen de gewijzigde blokken over de lijn, en identieke blokken over gebruikers heen worden één keer opgeslagen. De standaardsynchronisatie van Nextcloud gaat in de meeste gevallen over het hele bestand.
Berichten uit de community dat Seafile sneller is bij grote bibliotheken doen breed de ronde, en de architectuur is de reden. Ik citeer de ordes van grootte niet die in vergelijkingsartikelen worden herhaald. Het spoor leidt niet naar een primaire bron. Wat ik wel kan zeggen: deduplicatie op blokniveau, gedocumenteerd in de Seafile-handleiding, is de structurele reden dat het snelheidsverschil bestaat.
De huidige documentatie van Seafile Community Edition noemt 2 GB RAM en 2 CPU-kernen als minimum. Dat komt overeen met het minimum van 2 GB van Nextcloud AIO zodra er een optionele container aanstaat. De smallere opzet van Seafile kan het dimensioneren voor bestanden delen nog steeds makkelijker maken, maar het exacte geheugenverschil hangt af van de werklast, de actieve gebruikers, de bibliotheekgrootte en welke Nextcloud-diensten aanstaan.
Voor een team dat alleen bestanden hoeft te synchroniseren en te delen, laat Seafile je de extra Nextcloud-diensten vermijden die je niet gebruikt. Dat kan de voetafdruk op de server verkleinen, maar het exacte verschil hangt af van de werklast en niet van een vaste regel van 2 GB tegen 5 GB.
Migreren vraagt wat planning, want er is geen native importeerhulpmiddel van Nextcloud naar Seafile. Zet de Seafile-server op, installeer de Seafile-desktopclient op een machine die bij je bestaande bestanden kan, maak de doelbibliotheek aan en laat de client ze uploaden. Hoe lang de verhuizing duurt, hangt af van de bibliotheekgrootte en de beschikbare uploadsnelheid.
Seafile slaat bibliotheekdata op als blokken en interne objecten in plaats van gewone doorbladerbare bestanden. De datamap opsommen met ls laat de interne objectstructuur van Seafile zien in plaats van je oorspronkelijke mappenboom. Versleuteling is een aparte functie, niet de reden dat die objecten ondoorzichtig zijn. Het betekent dat je een Seafile-bibliotheek niet kunt herstellen door simpelweg normaal ogende bestanden uit de backendopslag te kopiëren.
Seafile CE vraagt ook om handmatige garbage collection. Je draait een script om ongerefereerde blokken op te ruimen nadat je bibliotheken of bestanden hebt verwijderd. De Pro-editie automatiseert daar meer van. De Community-editie niet. Seafile gaat ongemakkelijk voelen als je operationele rust komt uit het altijd kunnen wegkopiëren van je data met cp -r.
Het andere verlies om op te plannen: agenda en contacten. Seafile implementeert geen CalDAV of CardDAV. Als je Nextcloud het adresboek achter je telefoon was, heb je een aparte lichte dienst nodig om dat gat te vullen. Radicale en Baikal zijn de gebruikelijke antwoorden.
Kernpunt van deze sectie: Seafile past goed als je Nextcloud vooral gebruikte als gedeelde bestandsruimte voor meerdere gebruikers. De bestandsgerichte architectuur voorkomt dat je de bredere samenwerkingsstack van Nextcloud meesleept. De nadelen zijn het opslagmodel met blokken en objecten en het verlies van CalDAV/CardDAV.
Archetype C. Cloudreve of AList voor het webportaal
De meest over het hoofd geziene uitweg. Deze gebruiker wilde een webpagina waar hij vanaf elk apparaat kon inloggen en zijn bestanden kon pakken. De desktopclient gebruikte hij bijna nooit. Synchronisatie in realtime interesseerde hem niet. Voor die taak was de volledige functiestack van Nextcloud veel meer dan hij nodig had.
Voor die gebruiker is Nextcloud noch Seafile noch Syncthing het juiste antwoord. Het juiste antwoord is een webportaal. Twee projecten passen hier netjes, en ze verschillen op één as: beheert het hulpmiddel je opslag, of leest het die alleen?
Cloudreve is een webportaal plus een beheerde opslaglaag. Bestanden staan in opslag die Cloudreve beheert (lokale schijf, S3-compatibele objectopslag of andere backends). Het heeft gebruikersaccounts en quota, en Cloudreve Pro bevat inmiddels een officiële Windows-desktopclient met tweerichtingssynchronisatie in realtime. De architectuur is een Go-binary plus een database, en de repository van het project is actief op github.com/cloudreve/cloudreve.
AList legt een webinterface over bestaande opslag. Het kan aangekoppelde backends zoals lokale schijven, S3, Google Drive, OneDrive, SMB en WebDAV doorbladeren en bewerken, inclusief bestandsbewerkingen waar de backend dat ondersteunt. Het draait als Go-binary en gebruikt standaard SQLite, dus een eenvoudige opstelling heeft geen aparte databaseserver nodig. Als je bestanden al als gewone bestanden op ondersteunde opslag staan, kan AList ze tonen zonder ze in een nieuw bestandsformaat te importeren.
Wanneer kies je wat:
- AList als je bestanden al georganiseerd op schijf of in cloudopslag staan en je er alleen een uniforme webinterface bovenop wilt. De migratie is vrijwel nul. Wijs AList naar de plek waar de bestanden staan.
- Cloudreve als je een beheerde laag wilt met gebruikersaccounts, quota en één opslagbackend dat het portaal van begin tot eind beheert. De migratie is licht: configureer een backend, kopieer de bestanden, klaar.
Eén ding moet duidelijk zijn voordat je een van beide kiest: AList is geen vervanging voor synchronisatie, en het synchronisatieverhaal van Cloudreve is smaller dan dat van Nextcloud. Cloudreve Pro heeft een officiële Windows-desktopclient voor synchronisatie, maar geen van beide hulpmiddelen geeft je het CalDAV/CardDAV-ecosysteem van Nextcloud of een gelijkwaardige fotoback-upworkflow op alle platforms. Zijn die essentieel, dan zit je dichter bij archetype A of B dan bij C. AList en Cloudreve zijn geen lichtere Nextclouds. Het zijn smallere hulpmiddelen voor smallere taken.
Kernpunt van deze sectie: Cloudreve en AList zijn goede opties als je vooral de webbestandsbrowser van Nextcloud gebruikte. AList houdt de opzet eenvoudiger als je alleen een weblaag over bestaande opslag nodig hebt. Cloudreve is logischer als je beheerde opslag, gebruikersaccounts en desktopsynchronisatie op Windows wilt.
Wrijvingskaart voor de migratie: wat je houdt, wat je kwijtraakt
Dit is de tabel om te lezen voordat je de stekker eruit trekt. Hier gaat het bij de meeste overstappen mis.
| Van Nextcloud naar | Migreren bestanden? | Agenda / Contacten | Fotoback-up op iOS | Notities / Taken / Talk | Migratie-inspanning |
|---|---|---|---|---|---|
| Syncthing | Ja, directe kopie | Aparte CalDAV/CardDAV-dienst nodig | Geen officiële iOS-client | Niet inbegrepen | Hangt af van de hoeveelheid data en het aantal apparaten |
| Seafile | Ja, uploaden via de desktopclient | Aparte CalDAV/CardDAV-dienst nodig | Ondersteund via de mobiele apps van Seafile | Niet inbegrepen | Hangt af van de hoeveelheid data en de uploadsnelheid |
| Cloudreve | Ja, kopiëren naar de ingestelde opslag | Niet inbegrepen | Geen equivalent van de camera-back-upworkflow van Nextcloud | Niet inbegrepen | Hangt af van de backend en de hoeveelheid data |
| AList | Bestaande gewone opslag kan ter plekke worden aangekoppeld | Niet inbegrepen | Geen native mobiele synchronisatie | Niet inbegrepen | Laag als de bestanden al op een ondersteunde backend staan |
Het gat rond CalDAV/CardDAV is veruit de meest over het hoofd geziene migratiekost. Als het adresboek van je telefoon met Nextcloud synchroniseerde, breekt die lijn op het moment dat je stopt met Nextcloud draaien, ongeacht welk bestandshulpmiddel het vervangt. Radicale en Baikal zijn de gebruikelijke lichte vervangers, en allebei zijn ze veel kleinere diensten dan een volledige Nextcloud-installatie. Dat zijn de gatenvullers om op je radar te hebben voordat je de stekker uit de Nextcloud-instantie trekt.
Wil je een aparte omgeving om de migratie te testen voordat je je data vastlegt, dan geeft Cloudzy's Linux VPS je een schone plek om dat te doen. Met een aparte testserver kun je de overstap oefenen zonder de productie-instantie aan te raken, en je kunt elk van deze met één klik uitrollen:
Wanneer je bij Nextcloud moet blijven
De diagnose snijdt twee kanten op. Hier zijn drie redenen om te blijven, op volgorde van gewicht.
Je gebruikt agenda, contacten, taken en notities echt actief. Nextcloud brengt alle vier samen achter één login, met een werkende CalDAV/CardDAV-implementatie, een werkende webinterface en werkende mobiele clients. Dat vervangen door losse diensten betekent Radicale of Baikal draaien voor agenda en contacten, een aparte notitie-app en een aparte takenbeheerder. Twee of drie diensten in plaats van één. Twee of drie manieren om stuk te gaan in plaats van één. Is dat je dagelijkse werk, dan verdient Nextcloud zijn eigen RAM-verbruik terug.
Je leunt op de geïntegreerde samenwerkingsstack van Nextcloud. Nextcloud houdt bestanden, documentbewerking, agenda, contacten, taken, notities en andere samenwerkingsfuncties achter één account en één interface. Seafile kan Collabora of OnlyOffice integreren voor gelijktijdig bewerken van documenten, dus gezamenlijk documentwerk alleen is geen reden om het af te schrijven. Het verschil is dat het vervangen van het bredere Nextcloud-ecosysteem nog steeds betekent dat je losse diensten aan elkaar knoopt voor de functies die Seafile niet dekt.
Je Nextcloud is zwaar door diensten die je niet gebruikt. AIO levert PostgreSQL, Redis en APCu al mee, dus een andere database kiezen of APCu aanzetten is hier niet de afstelstap. Begin met het uitzetten van optionele containers en Nextcloud-apps die je niet nodig hebt. Draaien Office, Talk, ClamAV, zoeken in volledige tekst of voorbeelddiensten zonder echt doel, haal die belasting dan weg voordat je besluit te migreren.
De logica die zegt „ga weg als je maar 10% van de functies gebruikte”, zegt ook „blijf als je de functies echt gebruikt”. Wees eerlijk over welke van de twee jij bent.
Kernpunt van deze sectie: bevat je workflow agenda, contacten en gezamenlijk documentwerk, dan is Nextcloud nog steeds het juiste hulpmiddel. Zet de configuratie recht voordat je wegvlucht.
Veelgestelde vragen
Wat is het lichtste alternatief voor Nextcloud?
Dat hangt af van de workflow. AList is een van de eenvoudigste opties voor toegang tot bestanden via alleen het web, omdat het op bestaande opslag kan liggen en standaard SQLite gebruikt. Syncthing is de smallere optie voor synchronisatie tussen apparaten. Seafile Community Edition is de completere vervanger als je bestanden met meerdere gebruikers moet delen; het gedocumenteerde minimum is 2 GB RAM en 2 CPU-kernen.
Gebruikt Seafile minder geheugen dan Nextcloud?
Seafile kan minder resources vragen voor een werklast die alleen uit bestanden delen bestaat, maar er is geen vast RAM-verschil dat voor elke opstelling geldt. Zowel Seafile CE als Nextcloud AIO kan afhankelijk van de configuratie rond een basis van 2 GB starten. De aanbevolen capaciteit van Nextcloud groeit daarna mee met actieve gebruikers en ingeschakelde diensten, terwijl Seafile is gebouwd rond een smallere werklast van bestanden synchroniseren en delen.
Hoe migreer ik van Nextcloud naar Seafile?
Er is geen automatische importeerfunctie. De route die werkt: installeer Seafile, installeer de Seafile-desktopclient op een machine die je Nextcloud-datamap kan lezen, maak een bibliotheek aan op de Seafile-server en laat de desktopclient de bestanden er als blokken in duwen. Agenda en contacten gaan niet mee met de bestanden. Je zult een aparte CalDAV-server als Radicale of Baikal moeten opzetten en vanaf je telefoon opnieuw moeten synchroniseren. Hoe lang de migratie duurt, hangt af van de hoeveelheid data en je beschikbare uploadsnelheid.
Is Syncthing beter dan Nextcloud voor fotoback-up?
Op mobiel niet echt. De officiële Android-app van Syncthing is na de versie van december 2024 gestopt, al blijven er door de community onderhouden Android-opties bestaan. iOS heeft nog steeds geen officiële Syncthing-client met fotoback-up op de achtergrond zoals Nextcloud die kent. Is het automatisch back-uppen van de camerarol centraal in je opstelling, behandel mobiele ondersteuning dan als een aparte beslissing in plaats van aan te nemen dat Syncthing de Nextcloud-app vervangt.
Kan ik Nextcloud-alternatieven op een goedkope VPS draaien?
Ja, maar dimensioneer de VPS op het specifieke hulpmiddel en de werklast in plaats van aan te nemen dat één geheugendoel voor alle vier past. Seafile CE adviseert officieel minstens 2 GB RAM en 2 CPU-kernen. Syncthing, AList en Cloudreve geven voor de hier besproken werklasten geen direct vergelijkbare harde RAM-minima, dus ga uit van hun uitrolvereisten en houd ruimte over voor je bibliotheekgrootte, de database en de opslagbackend.
Discussie
Reacties
Log in om mee te praten.