Beste gratis proxyservers en -sites (en wanneer je beter je eigen proxy draait)

Je pakt zes IP:poort-paren van een lijst met gratis proxy's, plakt ze een voor een in je client, en bij de vierde is het patroon duidelijk. Twee antwoorden nooit. Eén antwoordt en sterft dan halverwege een verzoek. Eén is zo traag dat de tool die je erop richtte een time-out krijgt. De ene die werkt, weigert HTTPS. Tien minuten weg, en de klus waarvoor je de laptop opende ligt er nog steeds.

Dat is de normale ervaring met de beste gratis proxyservers die worden aangeboden, en het is geen pech. Gratis proxy's bestaan, sommige werken, en voor een bepaald soort klus zijn ze precies de juiste keuze. Het probleem is dat de pagina die ze uitdeelt je niet kan vertellen welke, voor hoe lang, of wie er aan de andere kant zit mee te lezen.

De korte versie

• Een studie van 30 maanden naar meer dan 640.600 gratis proxy's vond dat slechts 34,5% ervan ook maar één keer reageerde. Een eerdere studie vond dat minder dan 2% van de op het web aangeboden proxy's überhaupt gebruikersverkeer doorstuurde. Dode vermeldingen zijn de standaardtoestand, geen ongeluk.
• Ongeveer 10% van de werkende proxy's in die eerdere studie injecteerde advertenties of onderschepte TLS.
• Gratis is het juiste antwoord voor wegwerpwerk: controleren hoe een pagina er vanaf een andere plek uitziet, een eenmalige blik op inhoud waar je geen account hebt, tests waarbij een mislukking je niets kost.
• Voor alles waarop je inlogt, of alles wat twee keer moet werken, is je eigen proxy op een kleine server (1 vCPU en 1 tot 2 GB RAM is ruim voldoende voor een persoonlijke opstelling) de duurzame oplossing. In ruil neem je de patches en de uptime op je.
• Eén zelfgehoste VPS geeft je normaal gesproken één stabiel uitgaand IP-adres. Dat is handig als je controle en consistentie wilt, maar het geeft je niet de grote roterende pool die scraping-aanbieders verkopen.

Wat deze gids overslaat

Vier dingen vallen buiten wat volgt. Hier zijn ze, voordat je halverwege naar een ervan gaat zoeken.

• Scraping op grote schaal. Eén kleine zelfgehoste proxy geeft je normaal gesproken één stabiel uitgaand IP-adres, en rotatie is een apart probleem met aparte antwoorden.
• Het volledige overzicht van wat er mis kan gaan. Wat hier staat is het deel dat ertoe doet voor welke proxy je kiest, niet de complete catalogus.
• Reverse proxy's. Zelfde woord, andere richting. Een reverse proxy staat voor origin-servers en ontvangt namens hen de verzoeken van clients; dit artikel gaat over een forward proxy die je gebruikt om je eigen verkeer naar buiten te sturen. Niets hieronder geldt voor reverse proxy's.
• Installatiehandleidingen voor elke tool. De toolsectie verwijst naar uitgebreide handleidingen in plaats van ze te herhalen.

Waar gratis proxyservers en -sites vandaan komen

Typ "gratis proxylijst" in een zoekmachine en de eerste pagina bestaat grotendeels uit dezelfde drie dingen met verschillende logo's. Ze zijn niet uitwisselbaar, en elk faalt op zijn eigen manier. Gescrapete openbare lijsten, browsergebaseerde proxysites en het gratis abonnement van een bedrijf dat proxy's verkoopt voor de kost: dat zijn de drie, en wat ze onderscheidt is wie (als er al iemand is) verantwoordelijk is voor de machine waar je verkeer doorheen gaat.

Openbare aggregatorlijsten

ProxyScrape, free-proxy-list.net, spys.one en Geonode publiceren allemaal openbare proxytabellen met filters zoals protocol, locatie, anonimiteit, latentie of tijdstip van de laatste controle. Meerdere draaien geautomatiseerde bereikbaarheidscontroles en verversen hun lijsten regelmatig. Die controles vertellen je of een endpoint reageert; ze vertellen je niet wie de proxy beheert, hoe hij is geconfigureerd of wat hij vastlegt.

De praktische lezing van alle vier:

• Gebruik ze voor één wegwerpverzoek dat je je kunt veroorloven over te doen, waarbij je met de hand drie vermeldingen pakt en ze een voor een probeert tot er een antwoordt.
• Gebruik ze niet voor iets wat je wilt scripten, iets wat morgen nog moet werken, of iets waarbij een stilletjes gewijzigd antwoord ertoe zou doen. De vermelding die werkte toen je hem pakte, is vaak dood of geblokkeerd tegen de tijd dat je hem weer nodig hebt, en niets waarschuwt je.

Webgebaseerde proxysites

Je plakt een URL in een vak op de website van iemand anders, hun server haalt de pagina op, en hun server geeft je een herschreven kopie terug. Dat herschrijven is niet optioneel: links, afbeeldingen en scripts moeten allemaal worden omgeleid, anders valt de pagina uit elkaar. De beheerder zit al in het vak van aanpassen wat jij ziet, nog voordat er kwade bedoelingen in het spel komen.

Het slotje in je adresbalk, als het er is, authenticeert en versleutelt je verbinding met de proxysite. Het geeft je geen end-to-end TLS-verbinding met de bestemmingspagina, omdat de proxy die pagina voor je ophaalt en herschrijft. Die beheerder kan dus links, scripts, formulieren en downloads wijzigen voordat ze je browser bereiken. Een browserextensie verandert het vertrouwensmodel niet als ze je verkeer nog steeds via de servers van de extensiebeheerder stuurt.

Gebruik ze voor iets lezen waar je geen account hebt. Gebruik ze niet voor iets waar je een wachtwoord intypt, nooit.

Gratis abonnementen van commerciële proxy-aanbieders

Het gratis abonnement van Webshare is een andere categorie dan een gescrapete openbare lijst. Het geeft je momenteel 10 gedeelde datacenterproxy's en 1 GB bandbreedte per maand, zonder creditcard en zonder vervaldatum. Er is een bedrijf met een naam, gepubliceerde voorwaarden en een account dat jij beheert. Dat maakt het gratis abonnement niet geschikt voor gevoelig verkeer, maar het geeft je meer verantwoording dan een anonieme openbare vermelding.

Gebruik het voor werk met laag volume waarbij je een aanbieder met een naam achter de proxy wilt. Gebruik het niet voor aanhoudend verkeer: de maandelijkse limiet van 1 GB is de beperkende factor.

Wat een gratis proxy werkelijk levert

Eerst de cijfers, want hier lopen marketing en metingen het meest uiteen. Twee onafhankelijke onderzoeksteams hebben hun instrumenten op dit ecosysteem gericht en gepubliceerd wat ze vonden. Wat volgt: hoeveel van deze proxy's werken, wat de werkende doen met het verkeer dat erdoorheen gaat, en de economie die beide uitkomsten oplevert.

Hoeveel ervan überhaupt werken

Free Proxies Unmasked is een meetstudie van 30 maanden die op NDSS MADWeb 2024 werd gepresenteerd. Mehanna, Rudametkin, Laperdrix en Vastel verzamelden meer dan 640.600 proxy's van 11 aanbieders en testten ze herhaaldelijk. Slechts 34,5% van die proxy's was ook maar één keer actief tijdens het hele testvenster.

Het eerdere beeld is somberder. ProxyTorrent is een meetplatform waarover Perino, Varvello en Soriente rapporteerden op WWW 2018. Het volgde tot 180.000 gratis proxy's en vond dat minder dan 2% van de op het web aangeboden proxy's daadwerkelijk verkeer namens gebruikers doorstuurde. Ongeveer de helft van die 2% presteerde goed genoeg om op te vertrouwen.

Beide cijfers zijn beperkt tot de proxy's die die teams konden waarnemen, afkomstig uit openbare lijsten, binnen hun specifieke meetvensters. Geen van beide is een percentage dat je kunt toepassen op de proxy die voor je neus staat. Wat ze vaststellen, is dat de dode vermeldingen waar je steeds tegenaan loopt het gewone geval zijn.

Wat de werkende met je verkeer doen

Mehanna en collega's telden ook wat de actieve proxy's in die 30 maanden deden: 16.923 proxy's manipuleerden de inhoud die erdoorheen ging, en er waren 4.452 verschillende kwetsbaarheden op de IP-adressen van de proxy's zelf, waarvan 1.755 ongeautoriseerde uitvoering van code op afstand toelieten. Die kwetsbaarheidscijfers beschrijven de machines, niet de mensen die ze beheren. Ze bewijzen niet dat die proxy's gecompromitteerd waren; ze betekenen dat sommige machines erachter kwetsbaarheden hadden die ernstig genoeg waren om compromittering mogelijk te maken.

Het ProxyTorrent-team hing een cijfer aan wat de beheerders doen: ongeveer 10% van de werkende proxy's gedroeg zich kwaadaardig, met onder meer advertentie-injectie en TLS-onderschepping. TLS-onderschepping is het ernstige geval. De proxy probeert de versleutelde verbinding te beëindigen of te vervangen om het verkeer te kunnen inspecteren of wijzigen. Een goed geconfigureerde client hoort een onvertrouwd certificaat te weigeren in plaats van die onderschepping stilzwijgend te accepteren.

Snelheid is hier geen veiligheidssignaal: in de studie uit 2018 waren de kwaadaardige proxy's ook degene die de beste prestaties leverden.

Waarom gratis op de een of andere manier betaald moet worden

Bandbreedte en rekenkracht kosten nog steeds iemand geld, maar openbare proxy's hebben niet allemaal hetzelfde verdienmodel. Een commercieel gratis abonnement heeft een duidelijke prikkel: het is een beperkte versie van een betaalde dienst. Een openbare proxy kan daarentegen opzettelijk blootgesteld, verkeerd geconfigureerd, verlaten of op een gecompromitteerd apparaat draaiend zijn. De meetstudies hierboven zijn de reden om geen goedwillende beheerder te veronderstellen alleen omdat de proxy gratis is.

De variant hiervan die recent is opgekomen is lelijker, en reikt verder dan de gratis tabellen. Sommige proxynetwerken, waaronder netwerken die als legitieme commerciële diensten worden verkocht, zijn opgebouwd uit consumentenmachines waarvan de eigenaren nooit ergens mee hebben ingestemd. In januari 2026 kondigde Google Threat Intelligence Group de ontmanteling aan van zo'n netwerk, IPIDEA. Google beschreef het als een netwerk waarmee kwaadwillenden de toegang tot de thuisinternetverbindingen van mensen konden kapen om activiteiten uit te voeren die niet naar hen te herleiden waren. Ongeveer tien dagen later traceerde Malwarebytes een campagne met valse 7-Zip-installers die thuis-pc's in proxyknooppunten veranderden. De installer plaatste een proxy-payload als Windows-service en schreef de machine in bij een residentiële proxy-infrastructuur, waardoor derden verkeer via het IP-adres van het slachtoffer konden routeren. Als je je ooit hebt afgevraagd hoe een "residentieel" IP-adres residentieel wordt, is dat een van de antwoorden.

Wanneer een gratis proxy echt prima is

Een gratis proxy kan redelijk zijn voor een wegwerpcontrole waarbij exacte betrouwbaarheid er niet toe doet: bevestigen dat een openbare pagina bereikbaar is vanaf een ander netwerk, kijken of een openbaar endpoint andere inhoud teruggeeft vanaf een tweede IP, of een paar niet-geauthenticeerde verzoeken naar een staging-omgeving sturen. Als de proxy sterft of het antwoord er verdacht uitziet, kun je het resultaat weggooien en het opnieuw proberen.

Wat deze gevallen gemeen hebben, vormt een regel die je in ongeveer vijf seconden kunt toepassen. Een gratis proxy is het juiste gereedschap als je nergens op inlogt, het je niet zou uitmaken als het antwoord gewijzigd terugkwam, en je niet nodig hebt dat dezelfde vermelding een tweede keer werkt. Voldoe aan alle drie en ik heb geen argument om je geld te laten uitgeven of een server te laten opzetten. Pak een vermelding, doe je ding, ga door.

Mis een van de drie en de rekensom verandert.

Gratis proxyservers vs. je eigen proxy draaien

Als de proxy meer dan één keer moet werken, voor iets waar je om geeft, zijn de gratis bronnen het verkeerde soort gereedschap en lost geen enkel gehop tussen lijsten dat op. De oplossing is ook geen proxy-abonnement geprijsd voor een scraping-team met honger naar duizend roterende adressen. Voor één persoon met één klus is het een kleine server die je zelf huurt, ongeveer voor de prijs van een paar koffies per maand.

De afweging valt uiteen in acht assen, en het is in geen enkele richting een schone overwinning. De gratis bronnen winnen op kosten en op hoe snel je kunt beginnen. Ze verliezen op alles wat met controle te maken heeft, en één rij spreekt ronduit tegen zelf hosten.

Je eigen proxy draaien: wat ervoor nodig is en met welke tool je begint

Een eenvoudige HTTP- of SOCKS5-proxy kan één lichte service zijn op een kleine server met authenticatie in de configuratie. De multiprotocol-tools hieronder voegen meer bewegende delen toe, maar de servereisen blijven bescheiden voor één persoon. De vragen die je vooraf moet beantwoorden zijn wat je wilt dat de proxy afhandelt, welk doorlopend onderhoud je bereid bent op je te nemen, en welke tool bij die klus past.

Wat het kost en wat je op je neemt

Voor een lichte proxy voor één gebruiker is 1 GB RAM en 1 vCPU meestal genoeg; 2 GB geeft je nuttige ruimte voor een beheerpaneel, logs en updates. De schijfbehoefte is klein, tenzij je grote logs bewaart of andere services op dezelfde VPS draait. Voor deze workload doen netwerkkwaliteit en de locatie van de server er meestal meer toe dan de opslaggrootte.

Zodra de server van jou is, zijn de beveiligingsupdates van jou, is de uptime van jou, en ligt het volledig bij jou dat de initiële configuratie klopt. Niets daarvan is zwaar en niets daarvan is nul. Als je het nog nooit hebt gedaan, doorloop dan één keer de gebruikelijke eerste stappen: SSH alleen met sleutel, een firewall die standaard weigert, automatische beveiligingsupdates. Onze gids voor het beveiligen van een Linux VPS behandelt dat terrein grondig.

LEES

Linux VPS beveiligen | 20 manieren om je VPS-server te beveiligen

De faalwijze die je bij naam moet kennen is de open proxy. Een proxy die luistert op een openbare interface zonder authenticatie en zonder firewallregel is nu de gratis proxy van iemand anders. Scanners vinden hem, en alles wat eruit vertrekt draagt het adres van jouw server.

Pro-tip: als je een eenvoudige HTTP- of SOCKS-proxy voor jezelf draait, kun je vermijden dat je de proxypoort openbaar blootstelt: bind hem aan de loopback-interface en bereik hem via een SSH-tunnel. Dat verwijdert een openbare listener, ten koste van het openhouden van de SSH-tunnel terwijl je werkt.

Eén beperking, duidelijk gezegd omdat het precies is wat zelf hosten niet oplost: één kleine VPS geeft je normaal gesproken één stabiel uitgaand IP-adres, geen pool om doorheen te roteren. Je kunt meer adressen toevoegen als je aanbieder dat ondersteunt, maar dat is nog steeds niet hetzelfde. Als je klus elke paar dozijn verzoeken een vers IP nodig heeft, is een betaalde roterende aanbieder het juiste antwoord.

Met welke tool je begint

Outline-server is de tool om mee te beginnen, tenzij je een reden hebt om dat niet te doen. Hij draait Shadowsocks eronder en voegt een beheerapp toe voor het aanmaken, delen en intrekken van toegangssleutels, zodat je niet voor elk apparaat een serverconfiguratie met de hand hoeft te bewerken. Voor een privéproxy die je via een interface wilt beheren, is het de kortste weg op deze lijst.

De overige bestaan elk om een reden. Een paar opmerkingen:

• Shadowsocks op zichzelf is de lichtere, handmatige versie van hetzelfde: een configuratiebestand en een service, geen beheerlaag om te draaien. Kies het als je minder software wilt onderhouden. Shadowsocks installeren op een VPS wordt stap voor stap behandeld in een aparte gids.
• V2Ray ruilt installatietijd in voor protocolflexibiliteit. De moeite waard met een specifieke transporteis, overkill zonder.
• SoftEther VPN Server spreekt meerdere protocollen tegelijk, wat ertoe doet als je clientsoftware moet bedienen die je niet beheert. Het is het zwaarste op deze lijst. SoftEther heeft een lange onderhoudsgeschiedenis en begon als academisch onderzoeksproject.
• Hiddify Manager is een multiprotocol-frontend dat is gebouwd om stand te houden op restrictieve netwerken en netwerken met deep packet inspection. Als gewone proxy's worden herkend en afgekapt waar jij werkt, is dat de categorie die dat aanpakt.
• MTProto Proxy is geen algemene webproxy. Hij vervoert Telegram-verkeer en niets anders. Telegrams eigen proxydocumentatie is expliciet: hij leidt het verkeer van specifieke applicaties om, niet het hele systeem. Hij duikt voortdurend op in lijsten met proxy-apps en doet deze klus niet.

Alle zes kunnen draaien op een VPS die jij beheert. Cloudzy heeft een one-click deploy van Outline Server die de handmatige installatie van de standaardaanbeveling overslaat. Meerdere van deze tools overlappen met de VPN-kant van hetzelfde probleem, en onze vergelijking van zelfgehoste VPN-oplossingen gaat dieper dan een proxygids nodig heeft.

LEES

De beste zelf gehoste VPN-oplossingen, hun voor- en nadelen, use-cases en nichedetails

Opmerking: een proxy op een gehuurde server vereist nog steeds dat je de hostingaanbieder vertrouwt. Het verschil is dat je weet wie die aanbieder is, je de proxysoftware en de logs ervan beheert, en je kunt vertrekken als de voorwaarden of het gedrag je niet meer bevallen.

Zelf hosten neemt vertrouwen niet weg. Het vervangt een onbekende proxybeheerder door een proxy die jij beheert op infrastructuur van een aanbieder die je kunt identificeren.

Bij een gescrapete openbare proxy kun je meestal de beheerder niet identificeren en niet controleren wat de proxy vastlegt en wijzigt. Zelf hosten haalt die onbekende beheerder uit het pad: jij beheert de proxyservice, terwijl de VPS-aanbieder nog steeds de onderliggende server en het netwerk levert. Als die afweging zinvol is voor jouw klus, geeft een Cloudzy Linux VPS je de serverlaag. De proxyconfiguratie en het onderhoud blijven van jou.

Veelgestelde vragen

Zijn gratis proxyservers veilig in gebruik?

Meestal niet, voor alles wat ertoe doet. Een meetstudie uit 2018 van Perino en collega's vond dat ongeveer 10% van de werkende gratis proxy's advertenties injecteerde of TLS onderschepte, en dat waren de snelste. Gratis proxy's zijn prima voor wegwerpsurfen zonder account, en verkeerd voor alles waarop je inlogt.

Is een proxyserver hetzelfde als een VPN?

Nee. Een VPN routeert en versleutelt meestal het grootste deel of al het verkeer van je apparaat, terwijl een proxy meestal één applicatie of protocol afhandelt. Beide kunnen smaller worden geconfigureerd, maar gratis proxy vs. VPN is vooral een keuze van reikwijdte: wil je één programma omleiden, of het grootste deel van de machine? Kies de proxy voor het eerste en de VPN voor het tweede.

Werken gratis proxy's voor webscraping?

Meestal niet. Vermeldingen sterven snel en zonder waarschuwing, blokkeerpercentages op elk doelwit dat de moeite van het scrapen waard is, zijn hoog, en een openbare lijst geeft je geen rotatie waarop je kunt vertrouwen. Scraping op echt volume is een probleem voor betaalde roterende proxy's, niet voor gratis lijsten, en één zelfgehoste proxy lost het ook niet op.

Wat kost het om je eigen proxyserver te draaien?

Een paar dollar per maand. Een lichte SOCKS5- of HTTP-proxy voor één persoon draait comfortabel op 1 vCPU en 1 GB RAM; 2 GB geeft je ruimte voor een beheerpaneel, logs en wat je verder nog op de machine zet. De terugkerende kosten zijn de server zelf. Het terugkerende werk is patchen en online houden.