Jak zainstalować Pythona w systemie Windows 10 | Przewodnik dla programistów rozpoczynających przygodę z Pythonem

Chcesz zacząć kodować w Pythonie, ale nie jesteś jeszcze gotowy, aby porzucić system Windows 10? Dlaczego nie zatrzymać obu i zobaczyć, co się dalej wydarzy? Choć język Python jest najczęściej kojarzony z dystrybucjami Linuksa i paradygmatem open source, nic nie stoi na przeszkodzie, aby pisać zaawansowane aplikacje w języku Python w systemie Windows. Oczywiście powinieneś zadać sobie pytanie, czy Python w systemie Windows jest dla Ciebie dobrym wyborem. Jest wiele dyskusji na ten temat, dlatego poświęciłem mu osobny rozdział czy ma sens instalacja Pythona na Windows 10.

Teraz, jeśli zdecydowałeś się zainstalować Pythona w systemie Windows 10, musisz zacząć od jego instalacji i o tym jest ten samouczek. Pierwsza sekcja to bardzo krótki przegląd Pythona i jego dwóch głównych wersji — możesz go pominąć, jeśli znasz się na tym. Teraz, bez zbędnych ceregieli, oto jak zainstalować Python w systemie Windows 10.

Przegląd

Python jest obecnie jednym z najpopularniejszych języków programowania i nie można tego przypisać wyłącznie szczęściu. Python jest językiem wysokiego poziomu i modułowym, co umożliwia programistom tworzenie skomplikowanego oprogramowania z łatwością i dobrą czytelnością. Python jest również niezwykle wszechstronny, używany do różnych zadań, od aplikacji internetowych po robotykę i od analizy Big Data po gry wideo. 

Python jest zasadniczo oferowany w dwóch seriach wersji: seria Python 2 i seria Python 3. Choć może wydawać się dziwne, że po latach wcześniejsza wersja jest nadal w użyciu, istnieją powody stojące za ciągłym istnieniem Pythona 2. Wśród najważniejszych jest to, że kod używany do zarządzania konfiguracją w DevOps ma starszą składnię i do jego uruchomienia potrzebuje starszych interpreterów. Jednak w ciągu ostatnich kilku lat Python 3 stał się coraz bardziej popularny i obecnie jest standardem branżowym. Jeśli nie masz zamiaru tworzyć kodu dla starszych urządzeń lub konkretnych zadań DevOps, zalecamy instalację i używanie serii Python 3.

Krok 1: Pobieranie Pythona

Pierwszym krokiem jest pobranie instalatora Pythona z oficjalnej strony internetowej. Ponieważ Python jest oprogramowaniem typu open source i bezpłatnym, nie musisz płacić żadnych opłat. Trzask Tutaj aby przejść do strony pobierania wydań języka Python dla systemu Windows.

Jak widać na zrzucie ekranu, dla każdej wersji dostępne są dwa typy instalatorów, instalator 32-bitowy (x86) i instalator 64-bitowy (x86-64). Wybór odpowiedniego pliku wykonywalnego zależy od systemu. Jeśli używasz architektury 64-bitowej i 64-bitowego systemu Windows, musisz pobrać instalator w wersji 64-bitowej lub wykonywalnej na architekturze x86-64. W przeciwnym razie pobierz plik wykonywalny 32-bitowy lub x86. W tym samouczku jako przykład użyjemy języka Python 3.9.1 dla procesorów 64-bitowych. Podobnie jak większość instalatorów, ten plik instalacyjny zajmuje tylko około 30 MB, więc pobranie nie zajmie dużo czasu. Po zakończeniu uruchom plik instalacyjny i przejdź do części dotyczącej instalacji poniżej. 

 

Instalacja

Krok 2: Rozpoczęcie instalacji

Uruchom instalator, który właśnie pobrałeś. Pamiętaj, że aby pomyślnie zainstalować Pythona, musisz mieć uprawnienia administratora w swoim systemie Windows. Dzieje się tak, ponieważ instalator wprowadzi zmiany w niektórych plikach systemowych, których zwykli użytkownicy nie mają uprawnień do edycji. Po rozpoczęciu instalacji zostaniesz przywitany następującym ekranem, oferującym kilka możliwości wyboru:

 

[WAŻNA UWAGA. UŻYJ EDYTORA OBRAZÓW, ABY USUNĄĆ NAZWĘ UŻYTKOWNIKA „INDERJIT SINGH” PRZED OPUBLIKOWANIEM]

Dostępna jest opcja „Zainstaluj teraz”, która jest szybkim i bezbolesnym sposobem na zakończenie instalacji bez mylących konfiguracji. Inną opcją jest przejęcie sterów instalacji i uzyskanie dokładnie takich funkcji, jakie chcesz. Na dole ekranu znajdują się również dwa pola wyboru: jedno pozwala zainstalować program uruchamiający Python dla wszystkich kont użytkowników w systemie, a drugie dodaje tę wersję Pythona (w naszym przykładzie 3.9) do ścieżki PATH. Ponieważ będzie to Twoja pierwsza instalacja, prawdopodobnie powinieneś pozostawić obie zaznaczone. Kiedy już dowiesz się, co oznacza PATH i jakie są środowiska wirtualne, będziesz mieć wiedzę, jak wprowadzić niezbędne zmiany w tych ustawieniach.

Na tym etapie prawdopodobnie powinieneś zdecydować się na konfigurację ekspresową i szybciej załatwić sprawę (w takim przypadku możesz po prostu pominąć następną sekcję), ale omówimy instalację niestandardową, na wypadek gdybyś zdecydował się mieć większą kontrolę nad instalacją. 

Krok 3: Instalacja niestandardowa

Kliknij „Dostosuj instalację”, aby skonfigurować opcje zaawansowane; kiedy to zrobisz, zobaczysz coś takiego:

 

Zasadniczo ten ekran to lista pól wyboru, a każde z nich to funkcja, którą możesz dodać lub usunąć z ostatecznej instalacji Pythona. „Dokumentacja” zawiera podstawową dokumentację dotyczącą wybranej przez Ciebie wersji Pythona, a także kilka plików pomocy. „pip” to menedżer pakietów Pythona i kamień węgielny każdego kodowania, które będziesz robić w przyszłości, więc pamiętaj, aby wybrać go do instalacji. Następne na liście są tkinter i Python IDLE, co rzekomo oznacza zintegrowane środowisko rozwoju i uczenia się. IDLE jest natywnym IDE Pythona i jest wystarczająco dobrym narzędziem dla początkujących, więc dobrym pomysłem jest jego zainstalowanie. Zawsze możesz uzyskać lepsze, bardziej zaawansowane IDE w miarę upływu czasu. Pakiet testowy Python to zestaw narzędzi testowych niezbędnych do testowania kodu pod kątem błędów. Chociaż być może nie będziesz musiał rozpoczynać automatycznego testowania na początku swoich doświadczeń z kodowaniem, znacznie lepiej jest go zainstalować i uczyć się na nim krok po kroku. 

Ostatnią opcją jest ta, którą widzieliśmy wcześniej, ale wcześniej można wybrać interesującą funkcję: „Program uruchamiający Py”. Py Launcher to świetne narzędzie do szybkiego przełączania się pomiędzy różnymi wersjami Pythona, co stanie się konieczne w przyszłości. Niektóre kody muszą działać w serii Python 2, a niektóre muszą działać w nowszej serii Python 3 i zawsze istnieją niewielkie różnice między wersjami, więc możliwość ustawienia różnych wersji jako domyślnego interpretera Pythona okaże się bardzo przydatna. Wracając do ostatniej funkcji, która pozwala zainstalować Pythona dla wszystkich kont użytkowników: widzieliśmy ją już na ekranie głównym i ponownie zalecamy pozostawienie jej zaznaczonej do instalacji. Teraz kliknijmy Dalej i przejdźmy do następnego etapu.

Opcje zaawansowane

Po wybraniu wszystkich potrzebnych funkcji i kliknięciu Dalej zostaniesz przekierowany do tego ekranu:

Tutaj możesz skonfigurować zaawansowane opcje instalacji Pythona. Pierwsze pole wyboru jest już dość znajome, więc po prostu je zaznaczmy i udawajmy, że nie zrobiliśmy tego już dwa razy. Następna pozycja na liście to „Powiąż pliki z Pythonem”, co oznacza, że ​​Twój system Windows rozpozna pliki z rozszerzeniem .py i spróbuje otworzyć je za pomocą Pythona – całkiem przydatne.

Lepiej wybrać następny również dotyczący skrótów, ponieważ na początku śledzenie, gdzie znajdują się pliki wykonywalne, może być nieco trudne. Pamiętaj, aby wybrać następny i dodać Pythona do zmiennych środowiskowych tu i teraz, co później znacznie ułatwi sprawę. Jeśli zdecydujesz się na prekompilację standardowej biblioteki, instalacja zajmie trochę więcej czasu, ale Twój kod będzie działał znacznie szybciej. Możesz pozostawić dwa ostatnie pola wyboru niezaznaczone, ponieważ nie będą one ważne dla Ciebie jako początkującego. Ekran Opcje zaawansowane pozwala również wybrać miejsce instalacji, więc jeśli chcesz zainstalować go w konkretnym lub bardziej dostępnym miejscu, teraz masz szansę. Dobrym pomysłem byłoby zainstalowanie wszystkiego w katalogu tuż za C, na przykład C:\Python 3.9.1\ dla tej wersji.

Krok 4: Zakończenie instalacji

Niezależnie od tego, czy wybrałeś instalację ekspresową, czy niestandardową, udało Ci się przejść instalację do następnego etapu — kopiowania plików. Nie zajmie to dużo czasu i wkrótce zobaczysz następujący ekran sygnalizujący zakończenie instalacji:

Dobra robota, udało Ci się zainstalować Pythona w systemie Windows 10. Zanim jednak zaczniemy się zbytnio ekscytować, sprawdźmy, czy instalacja rzeczywiście przebiegła pomyślnie.

Krok 5: Weryfikacja instalacji

Aby zweryfikować instalację, musisz uruchomić Wiersz Poleceń Microsoftu z menu Start lub poprzez wejście cmd w polu „Uruchom”. W wierszu poleceń wprowadź następujący kod:

python --version

Jest to polecenie, które prosi domyślny Python o podanie nam wersji. Ponieważ właśnie zainstalowany Python powinien być jedynym na Twoim komputerze, powinno to zwrócić numer zainstalowanej wersji. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, powinieneś zobaczyć coś takiego:

OK, wygląda na to, że mimo wszystko instalacja zakończyła się sukcesem. Dobra robota! Ale jak właściwie zacząć pracę z Pythonem? Chociaż prawdopodobnie o tym wiesz, pokażemy Ci, jak otworzyć IDLE Pythona, abyś mógł poczuć się, jakbyś naprawdę coś osiągnął. Jeśli już wiesz, jak to zrobić i co zamierzasz zrobić, możesz pominąć resztę samouczka i zająć się kodowaniem.

Pierwsze kroki z Pythonem w systemie Linux

Jeśli spojrzysz na menu Start, zobaczysz ostatnio dodane skróty Pythona. Kliknijmy IDLE i zobaczmy z czym mamy do czynienia:

Jest to natywne zintegrowane środowisko programistyczne Pythona, interaktywna platforma kodowania wraz z interpreterem. Możesz wprowadzać polecenia Pythona i widzieć reakcję natychmiast po naciśnięciu <Enter>. Spróbujmy coś wydrukować. Wpisz następujący fragment kodu:

print(“Hello”)

To powinno sprawić, że IDLE Pythona wyświetli Hello w następnym wierszu:

Możesz także wprowadzić równanie bezpośrednio i poprosić Pythona o odpowiedź. Jednak powłoka IDLE może nie być najlepszym miejscem do kodowania więcej niż jednej linijki. Powinieneś utworzyć nowy plik i stamtąd.

Przeczytaj także: Jak zainstalować Python na serwerze VPS?

Czy ma sens instalowanie Pythona w systemie Windows 10?

Jeśli spędziłeś trochę czasu w Google, instalując Pythona w systemie Windows, prawdopodobnie widziałeś debaty na temat tego, czy Python działa równie dobrze w systemie Windows, jak i na Linuksie. Oczywiście część odpowiedzi wynika z odwieczne wojny Windows-Linux. Ale o co właściwie chodzi, gdy mówimy o funkcjonalności Pythona? I powinieneś zainstalować Pythona na Windows 10?

Faktem jest, że Python jest bardziej naturalnie zintegrowany z Linuksem. Oznacza to, że jest on preinstalowany, gdy otrzymujesz Linuksa i bardzo łatwo jest skonfigurować wszystko, czego potrzebujesz, bezpośrednio z terminala. Jednak w systemie Windows Python jest bardziej zagmatwany: istnieje graficzny interfejs użytkownika, który w rzeczywistości nie jest przydatny, niektóre funkcje są obsługiwane za pomocą wiersza poleceń (interfejs wiersza poleceń w systemie Windows), podczas gdy większość konfiguracji należy uruchomić przy użyciu oprogramowania warstwy zgodności zwanego WSL (Podsystem Windows dla Linuksa).

Oprócz tego, że środowisko programistyczne jest podzielone na fragmenty, język Python w systemie Windows ma ograniczoną liczbę modułów, z których może korzystać, zwłaszcza jeśli zamierzasz używać języka Python do tworzenia aplikacji internetowych. Nawet Microsoft przyznaje to na swojej stronie internetowej Dokumenty. Większość aplikacji internetowych jest hostowana na serwerach opartych na systemie Linux, a posiadanie wspólnego środowiska programistycznego i testowego jest prostsze.

Dokument Microsoft Doc wspomina także o innym ważnym powodzie, dla którego Linux jest lepszą podstawą dla Pythona: większość samouczków, przykładów i kodów online została stworzona przy założeniu, że czytelnik używa Pythona w Linuksie. Niektóre problemy ze zgodnością można rozwiązać za pomocą WSL, ale w przypadku niektórych modułów (takich jak popularna gra PyGame) WSL nie jest rozwiązaniem.

Jeśli więc zaczynasz od Pythona i się uczysz, Windows nie jest dobrym wyborem. W rzeczywistości jest gorzej, jeśli nauczyłeś się wystarczająco dużo, aby korzystać ze środowisk wirtualnych i kontroli wersji. Instalacja Pythona w systemie Windows 10 ma sens tylko wtedy, gdy musisz opracować aplikację dla systemu Windows. Ale co, jeśli nie możesz po prostu zainstalować zupełnie nowego systemu operacyjnego i zamienić komputer w koszmar z podwójnym uruchamianiem? Czy powinieneś uruchomić dystrybucję Linuksa na maszynie wirtualnej w systemie Windows?

Korzystanie z maszyny wirtualnej jest właściwie dobrym pomysłem, ale tylko wtedy, gdy Twój system faktycznie sobie z tym radzi. Wirtualizacja pochłania mnóstwo zasobów i nie jest tak, że każdy komputer w ogóle je posiada, a tym bardziej nie może się z nimi rozstać. 

Co więc zrobić, jeśli chcesz zainstalować Pythona w systemie Windows 10, ale żadna z tych opcji nie działa dla Ciebie? Polecam zakup wirtualnego serwera prywatnego (VPS). VPS jest jak maszyna wirtualna działająca na zdalnym serwerze, z tą różnicą, że nie musisz się martwić spowolnieniem własnego komputera ani wysoką ceną związaną z serwerami dedykowanymi.

W Cloudzy oferujemy niezawodny, wydajny hosting Linux VPS w przystępnych cenach, a dzięki 12 globalnym serwerom i przepustowości 1 Gb/s nie będzie się on niczym różnił od maszyny wirtualnej działającej na Twoim własnym komputerze. Linux VPS oferuje również opcję instalacji jednym kliknięciem, która umożliwia skonfigurowanie niemal dowolnej dystrybucji Linuksa jednym kliknięciem. Możesz wypróbować różne dystrybucje i znaleźć taką, która będzie dla Ciebie odpowiednia — świetna zaleta, jeśli dopiero zaczynasz korzystać z Linuksa.

Co dalej?

Załóżmy, że zainstalowałeś Pythona w systemie Windows — co teraz? Prawdopodobnie masz już jakiś pomysł. Być może uczestniczysz w zajęciach z programowania w języku Python lub uczysz się samodzielnie, korzystając z książek i zasobów internetowych. Oto kilka rzeczy, które naszym zdaniem mogą pomóc ulepszyć doświadczenie Pythona:

• Zainstalować pypeć

Jeśli wybrałeś instalację ekspresową, być może skończyłeś bez pip. Możesz sprawdzić, czy został zainstalowany, wpisując następujące polecenie w wierszu poleceń:

pip help

• Zainstaluj kod programu Visual Studio

Wyjątkowe narzędzie do poprawy produktywności i kreatywności, zapewniające cenne narzędzia do lintingu i debugowania.

• Zainstaluj Gita

Świetnym sposobem na śledzenie kodu i wprowadzanych zmian jest użycie Gita do kontroli wersji. Możesz także użyć go do udostępnienia swojego kodu w GitHub, GitLab lub samodzielnie hostowane narzędzia DevOps i uzyskaj informację zwrotną lub wsparcie — a może nawet współpracę.

Często zadawane pytania

Czy muszę instalować język Python w systemie Linux, aby uzyskać pełną funkcjonalność?

Nie bardzo. Ponieważ Python jest językiem wysokiego poziomu niezależnym od systemu operacyjnego, możesz spodziewać się tej samej funkcjonalności na wszystkich platformach. Jeśli chodzi o dodatkowe biblioteki i zintegrowane funkcje, to inna historia. Czytaj dalej, aby zobaczyć, jak zmaksymalizować funkcjonalność języka Python w systemie Windows.

Czy trudno jest skonfigurować środowiska wirtualne w systemie Windows?

Tak, jest trudniej niż w Linuksie. Należy wykonać kilka dodatkowych kroków i nie jest to tak proste, jak wprowadzenie polecenia w terminalu. Oczywiście są na to sposoby.